Wanda

Piszę co myślę

Wpisy z tagiem: film

Dla rozrywki, dla odprężenia wśród mitręgi redakcyjnego zajęcia – dzięki kanałowi YOU TUBE spotykam się z Maciejem Maleńczukiem; polskim wokalistą, gitarzystą rockowym, współtwórcą grup muzycznych, poetą. Słucham, patrzę i podziwiam na przekór mojemu estetycznemu reżimowi.

W 2004 roku na polskim rynku fonograficznym ukazał się ostatni album grupy zatytułowany: „Legendarni Pudlersi (1986 – 2004); Jasna Strona”. Ballada „Dawna dziewczyno” -  autorem tekstu jest Maciej Maleńczuk, muzykę skomponowali: Maciej Maleńczuk i Andrzej Bieniasz.

Muzycznie, tekstowo, wokalnie produkcje  grupy Pudelsów i Psychodancig sporo zyskują wzbogacone o nagrania filmowe. Do tego  celu Maciek zatrudnia krakowskich arcymistrzów kamery. Cudnie wyreżyserowane politematyczne etiudy -  bohaterowie ujęć przedstawieni „con amore”. Utwór muzyczny, w tle  filmowy obraz z narracją tworzą nostalgiczną spójność, która w przypadku ” Dawnej Dziewczyny” skłania do jesienno-zimowej zadumy nad przemijaniem.

 Film zawiera pięć wątków prezentowanych w  pałacowych wnętrzach i na zewnątrz, w parkowym otoczeniu.

Historycznie -  czas  upadku ZSSR, z pałacu  wynoszą portret Lenina. Para dzieci  w pierwszokomunijnych strojach, biega zajęta  zabawą.

Bohater pierwszy: PRL – owski decydent: postać krępa, twarz toporna, zachował kosztowny, skórzany płaszcz, kapelusz i  ma do dyspozycji samochód z kierowcą.

Dawna Dziewczyna: Po pałacowych schodach, po parkowych dróżkach, odziana  w przydługawy prochowiec snuje się  ze smutną miną. Szuka kogoś, czegoś?

Bohater drugi: Maciej Maleńczuk w podwójnej roli. W przebraniu katolickiego hierarchy (prałata?) włóczy się się po klasztorno – pałacowych korytarzach, opiera czoło o nieczuły mur i wyznaje słowami piosenki:

„W mokrej pościeli miota się i marzy całe dnie,

Ktoś czyjeś imię szeptał w koc…”

Maciek w stroju czarnosukienkowym,  przewiązanym w pasie czerwoną szarfą, czubek głowy osłonięty czerwoną, rytualną mycką – obraz przepiękny.

Jesienny wizerunek utraconych szans. Utraconych? Dzieci urosną i pójdą drogą prawdy i fałszu, prałatowi urośnie brzuch, wizerunek dawnej dziewczyny zamieni się w pył. Decydent  własnym sumptem  wyda książkę o homoseksualnych uczuciach do poety…

 

 

 

W słowie „wizerunek” mieszczą się cechy osoby, osób. W rozszerzeniu znaczenia  opisuje się też przedmioty, marki, dzieła, instytucje.

Niedawno zetknęłam się z prezentowaniem wizerunku osób za pomocą urządzeń nagrywających. Utrwalono obraz osoby i  jej głos.

Filmowa etiuda  o starej kobiecie.

Stara kobieta, w tle stare wnętrze. Płaska, płytka narracja bez uczuć. Potrzebny pojedynczy promień słońca przez zakurzone szyby. Stara kobieta zostawiona  sama sobie. Bez miłości.

„Prawda czasu, prawda ekranu” Ejże…

Facet  – nosiciel sprzętu może wykreować ten sam wątek na co najmniej trzy sposoby:

  • stara baba źle ubrana, jazda na żółte, starczo poplamione dłonie. Mówi  matowym głosem, życie dobre/złe. Książkę jej wydali, kurwa, a recenzje średnie…
  • uśmiech, na biurku świeże kwiaty. Biała, cudnie wyprasowana bluzka.W tle powiększona fotografia młodego, wybitnie urodziwego mężczyzny. Połowa książki pisana w podróży. Opis przygody, opis przyrody. Baba opowiada, a facet z kamerą rysuje uczucia, emocje  baby.
  • obraz autorski operatora we współpracy z reżyserem. Opowieść o starej babie. Głos bohaterki opowiadania z motywem muzycznym, który cichnie i powraca. W filmowym opisie zachwyt nad dziełem życia, dziełem, które jest w zamyśle…

 Jerzy Pilch ostatnio udzielił kilku wywiadów. W jednym z nich, w swobodnej narracji o planowanych wydarzeniach okołotowarzyskich przytoczył wiersz Czesława Miłosza, wiersz – erotyk. Uważam, że piękny, prawdziwy, ostry w obrazie. Miłosz, pisząc ten wiersz miał  84 lata.